Mošus Pejgamberov

dun zetra daydim, saraybosna nin saniyorum en buyuk konser etkinlik salonu. tam bilemiyorum programin hazirlanma amaci neydi ama isminden ve program boyunca gecen ozel isimlerden anladigim kadariyla hz peygamber ve kizi fatma ile ilgili idi sanirim. sunucularin ne soyledigini anlayamasam da, evrensel muzik dili pek cok sey anlatti, guzel bir gece yasatti..

bosna ve diger birkac musluman ulkeden katilan sanatcilar sarkilarini soylediler. taniyorsunuzdur belki bir kacini. bosnak kizlarindan olusan kewser grubu mesela, veya turkiye de asina olunan bir isim burhan saban veyaaa hor hz hamza.. onceki senelerde turkiye den sami ozer gibi isimler de katilmis etkinlige. goz atmak isterseniz yazdigim basligi youtube a yazarak birkac video ya ulasabilirsiniz.

beyazlar icinde melek gibiydi katilimcilar..tertemiz, kibar, nazik, naif insanlar bosnaklar..

turkiye de cogu zmaan yasananin aksine o kadar kalabaligi bir araya toplamis olmasina ragmen salon da buyuk bir sakinlik, dinginlik, sessizlik yasaniyordu. oldugumuz yeri yasamamiza yardimci olurcasina. sanki bu sakinlige ne cok ihtiyacim varmis..

bir arkadasim bosna ya gelmeden once bana benzer birsey soylemisti. istanbul dan sonra bosna nin sakinligine alisabilmekten yana tereddutlerimi sayarken ona, bana belki de tam da ihtiyacin olan sey budur demisti. hakli cikti. insan topluluklari ne kadr bir birinin ayni ne kadr birbirinden farkli.. cool insanlar vesselam :) en azindan gorunuste, otesini bilemiyorum.

sahne de ise yine turkiye de yasanilanin aksine (muhafazakar kesimi baz alarak konusuyorum) bayanlar yerlerini almisti. basi kapali bir bosnak kizini sarkilarini soyleyen gruba kemaniyla eslik ettigini gormek guzeldi kendi adima. universiteye ilk basladigim yillarda gitar hocamiz konserinde bizlere de sahne de yer verdiginde bas sayfadan gazetelere haber olusumuz geldi mesela aklima.

tum bunlar turkiye nin bircok anlamda ben ve benim gibiler icin artik ne kadar da yasanilmaz bir yer oldugunu tekrar tekrar yuzume carpiyor. kendine sosyal hicbir alanda yasam hakki taninmamislar.. yok sayilanlar. gormezden gelinenler. bizler.

entry i tr den okuyanalr icin abartilmis gibi gorunebilir, ama disaridan gorunen tam da bu.

aslinda sinirlamamak lazim, tum kadinlarin sorunu aslinda tr de yasanan. ata erkil ligi en yogun yasayan ulkelerden olsa gerek turkiye.

ama herseye ragmen temmuz ilk haftasi bekle beni, bende seni turkiye! :)

"Bir kalbiniz vardır onu tanıyınız/
Bir şehir kadar kalabalıktır bazıları/
Bir dehliz kadar karanlıktır bazıları/
Konuşurlar/ İsterler/ Susarlar/ "

zarifoglu

kontrast

hayat ne garip, insan ne degisken, olum ne gercek.

-yaz geldi, hava isindi, donem bitiyor, gidis yaklasti. biletimi almaliyim sabah. saat 2 yi 16 geciyor, pencere acik, disaridan ekmek kokusu geliyor, klas sabaha hazirlaniyor galiba-

hayat ne siradan, insan ne obsesif, olum alisamadigimiz.

biraz gezdim, cokca da tozdum

aslinda yazasim yok bugun blog. israr falanda etmiyorsun yazayim diye ama yazayim yine de hadi.


gectigimiz hafta sonunu budapeste de gecirdik. sabah kalkip bindik trene gittik. hesapsiz kitapsiz.. 11 saat tren camindan disariyi izledik. bol bol sinir kontrolunden gectik. yasasin yesil pasaport dedik :) budapeste ye inip istasyondan birer harita aldik ellerimize turist information dan. daha bakamadan biri yaklasti yanimiza, selam verdi. selam veren borclu cikti, 3 gece evinde konakladik :p

budapeste cok guzeldi ya blog :p istanbul u hatirlatti durdu, zaten bi koprusu vardi hık demis :p bizim FSM nin yavyusu sanki. kiyas kabul etmiyor tabiki istanbul da, ben iste, ole karsilastirip duruorum ozledigimden..

kopruleri mahvetti zaten beni. chain bridge e gece doyamadim.
tuna desen mukemmel. sehrin butun guzellikleri gece yansitiyor isiklarini tuna ya. daha da guzellesmek icin sanki.

bir hocamiz derdi "ruhu olan sehirleri gece gezin". tam dedigi sey iste budapeste de gece. bu arada hoca simdilerde foreign minister olmus :p


gul baba ya da gittik tabi..

gellert tepesinde konusmadik, saatlerce sustuk, sadece izledik tunayi.

heryer heryer panoramalikti, cekemedim.

bircok macarla tanistik. turklere benziyorlar, babama hatta, hepisi biyikli :)

zorladim ama cikmaycak yazamiyorum farkindasin di mi blog, cok zekisin. resim ekleyeyim bugunluk boyle olsun olar mi? ok, cok tenk yu.

korkum musun, nesin

kactim bascarsin dan bugun, bir bahane bulup eve geldim aksam.. tramvaya binerken donup bakmadim bile vazgecirirsin diye.

beni cok korkutuyorsun sarajevo. nasil direniyorum seni sevmemek icin bilsen..
niye bu kadar baskasin peki, nedir efsunun bir bilsem..

ama ayirdin beni istanbul dan.

kufretmeyi bilseydim..*

hic kimse 1:
olar pof bi gun daha bitti
hic kimse 2:
evet
bitti..
bir gün daha öldü
hic kimse 1:
ben yine ilaclari icmiom da bole dusunceler yine sarmaya basladi
icince olmuo

hic kimse 2:
içme yaa
bırakınca aynına dönüyo sa
ne yararı var ki
hic kimse 1:
gunu gecirtio
hic kimse 2:
günü geçirtio
hic kimse 1:
naisl bu hale geldik
bilmiorum ki
hic kimse 2:

hic kimse 1:
geldim
hic kimse 3:
oof bend eo ilaçtan sitiomm
hickimse 2:
bilmiorum bende..
hic kimse1:
hic bole bisi ysicagimi dusunmezdim
ne tuhaf
kendi icine kendimiz ettik hayatmizin
yada bilmiorum baskalri
tutunamaz olduk
kayip duser olduk
belimiz dogrulmadi
gitsek de olmadi kalsak
napsak bilmiorum ki
icip ixip uyusak mi
hic kimse 2:
edilmesine izin verdik
hic kimse 1:
lanet edesi kufredesi gelio insanin
mahvettilr bi nesli
okuyaninida okumayaninida
ettiler icine
acimadilar hic
hic kimse 2:
içine edilmiş insanlarız biz di mi: )
hic kimse 1:
4 koldan sardilar nasil basardilar
hic kimse 3:
allah napıonus be
ewet berbatt hayat maa
hic kimse 1:
ne anne olabildi bu nesil ne kariyer sahib vs ne ise yararsa
hic kimse 2:
kimsenin umurunda deiliz..
ya hayat güzel ama...mız ya da hayat b.ktan ama mız var
her halukarda ama lı yaşıyoruz
sıkışmış bi şekilde
ne o ne bu
ortada
hic kimse 1:
yani en kotusu
hic kimse 2:
ama mutedil değil
belirsiz..
afallamış
salaklamış..
tuttuğunmuz tutunduğumuz seyleri falza önemsedik
hep düşecek gibi
hic kimse 3:
ya böle söledikce bende düşüomm
yaa
cok osledimm sizii
hic kimse 1:
off oyff
hic kimse 3:
yaa

hic kimse 2:
gidiorum ben



* from the true story

Moja Bosna!

"Dünya üzerindeki en hazin yer, dünya üzerindeki en periþan halk (olarak) kendi yüzümüzü kaybediyoruz, fakat baska bir kimseninkini de kabul etmiyoruz; parçalaniyoruz ancak kabul edilmiyoruz; herkesin yabancisiyiz, hatta akrabasi olduklarimizin ama bizimle akraba olmak istemeyenlerin bile. Dünyalarin kesisme noktasinda yasiyoruz, halklarin sinirinda; herkesin etkiledigi ve her zaman birilerine karsi suçlu bulunan... Tarihin dalgalari kayalar gibi vuruyor bize…"

"…the saddest place in the world, the most miserable people in the world, we are loosing our own face, but we can not accept somebody else's, we are plucked off, but we are not accepted, we are foreigners to everyone, even to those we are related to, and to those that do not want to be related to us. We live on the crossroad of the worlds, on the border of the peoples, affected by everyone, always guilty for somebody. The waves of history hit us like rocks …"

(M. Selimoviç, 1967)